66 Mental training voor jouw paard

De relatie tussen paard & ruiter
De rittigheid van een paard kan beïnvloed worden door het getuig, lichamelijke beperkingen en mentale ingesteldheid.

Context specifiek

Met groot genoegen foefel ik mijn edele neus in je halster Dré, meestal krijg in nog een stukje van de voorgesneden sappige appel en dan word ik naar de weide geleid. Op zo’n momenten ben ik toch een gezellige dame hé. Maar ojee, neen, je hoeft mij onderweg niet aan de box van mijn zusje vast te binden hoor, want ik kan mij dat scenario reeds levendig voorstellen, het wordt straks weer zweten en puffen op die mooi vlak gesleepte piste. Het wordt toch zeker niet weer dansen naar jouw pijpen. Zo zie je maar dat geluk beperkt in de tijd en context specifiek is. Ik zou wensen dat je mij echt kon vertellen waarom je soms zo onaangenaam wil doen.

Kleine signalen opvangen

Reeds bij je optomen bemerk ik, Lucy, dat je niet staat te springen om aan het werk gezet te worden. Wegkijken als ik met het hoofdstel aankom, onrustig in het rond kijken, een paar keer mesten tijdens het klaarmaken, je hoofd in de hoogte steken wanneer ik het bit in je fijne mondje wil steken, je hoofd meermaals wegtrekken bij het op maat maken van de toch losse neusriempjes, wegdraaien bij het op je rug plaatsen van je zadel…. Al deze kleine signalen, maar ook de blik in je ogen, vertellen mij dat je niet aan het genieten bent van onze dagelijkse ritjes. En neen, Lucy, ik wens van jou geen zure merrie te maken. Soms denk ik dat je ook angst voor andere paarden aanwendt als verzinsel om toch wat protest tegen het werken te kunnen geven.

Aangename versterkingen helpen

In de omgang met jou is het nochtans koek en ei tussen ons beiden. Op de weide kom je steeds in volle galop naar mij toe gegaloppeerd en dagelijks trek ik toch een paar minuutjes uit om met jou in de stal wat gezellig te keuvelen. Voor het optomen krijg je steeds wat lekkers in de mond gestopt om de sfeer toch wat gezellig te houden. Ook op het einde van de training krijg je wat lekkers en wordt de neusriem en singel op de piste reeds losgemaakt. Alle nieuw aan te leren oefeningen worden in kleine, voor jouw verstand behapbare stukjes opgedeeld. Toch allemaal aangename versterkingen die je van mij krijgt, ja, om onze cohabitatie wat aangenaam te houden.

Invloed van het getuig

  Ik geloof niet Lucy dat het aan het geselecteerde getuig kan liggen. Met diverse bitten heb ik al wat geëxperimenteerd en een eenvoudig dubbel gebroken trensje geselecteerd, mijn oude zadel is deskundig opgevuld en aangepast aan je nog in ontwikkeling zijnde rugspieren, je hebt nu een soepele singel om je slanke leest,….. Ik ben zowat rond met mijn materiaal experimenteren, Lucy. Aan het getuig zal het volgens mij waarschijnlijk niet liggen.

Lichamelijke beperkingen

Aan lichamelijke tekortkomingen kan ik dit ongewenst gedrag ook niet toeschrijven. Je tanden zijn nagekeken en bijgewerkt waar nodig, de medische keuring en foto’s tonen aan dat je beendergestel optimaal is, en ik merk dat je overigens heel goede bewegingsapparaat nog steeds continue verbetert. Ook tijdens de dagelijkse weidegang zie ik je allerhande kunsten uithalen die zeker niet op enige lichamelijke belemmering zouden kunnen wijzen. Pirouttes, caprioles, levade en vliegende galopwissels worden daar moeiteloos uitgevoerd.

Mentale ingesteldheid

Mogelijks is het gewoon je mentale ingesteldheid Lucy, het ene paard is al wat ‘rittiger’ dan het andere. Sommige paarden willen het voor jou zomaar doen, terwijl er andere zijn waar je de weg naar inspanning leveren nog dient te plaveien.

Spelen met spanning

Je bent mij hier aan het afschilderen alsof ik een feeks ben Dré, en dat is toch niet zo, ik ben heel handelbaar, maar heb natuurlijk mijn hoge temperament van mijn mama met de genen meegekregen. Ik sta inderdaad niet vanzelf te hinniken om mij door jou in het zweet te laten werken. Je weet zelf ook wel dat ieder levend wezen met zo weinig mogelijk inspanning tracht te overleven en bij jou ligt dat zeker niet anders hé.  Door het spelen met spanning kan je ieder levend wezen aanzetten tot gedragsverandering, Lucy, maar bij jou loopt de spanning gemakkelijk te hoog op en worden en voor mij, niet gewenste gedragingen getoond. Duidelijk voor mij dat je hier in een stress situatie terechtkomt, dewelke zich regelmatig uit in verzet of door de teugel springen.

Temperament kan je niet veranderen

Maar toch wens ik je lekker en gezellig aan het werk krijgen, Lucy. Je hoge temperament kan ik niet veranderen, dat mag je natuurlijk behouden, en weet dat ik zelfs van die fijngevoeligheid hou Maar wij gaan daar toch wel de scherpe kantjes dienen vanaf vijlen. Ik wens niet dat sommigen de vraag stellen of ik ‘crazy or brave’ ben als ze ons samen in actie zien.

Zoektocht naar succesbeleving

Het is dus aan mij om je meer gezellige ervaringen tijdens het bereden werk te laten ervaren, Lucy. Ondertussen heb ik al geleerd dat je moe rijden geen enkele optie hiervoor biedt. Dat wist ik al langer en dat spoor gaan we dus zeker niet inslaan. Hoog in het bloed staande paarden zoals jij zijn toch niet moe te krijgen. Onze trainingen zullen dus wat ingekort worden, voor of na het werk zullen wij een klein buitenritje maken om je zinnen aangenaam te prikkelen, of misschien wat cavaletti lopen, alvast iets om wat gezelligs aan onze samenwerking te koppelen. Alle nieuw aan te leren oefeningen zal ik voor jou in heel kleine, gemakkelijk uit te voeren onderdelen opdelen, zodat je spanningsniveau minimaal wordt verhoogd en je voortdurend met succesbeleving geconfronteerd wordt.

Aangename versterkingen om bij te leren

Vervelende versterkingen om af te leren

Ja, aangename versterkingen van een vertoond gedrag zijn toch de sleutel tot een gezellige samenwerking en om wat bij te leren. Weet wel Lucy, dat er ook onaangename versterkingen bestaan. Met onaangename versterkingen wordt er niets bijgeleerd, enkel afgeleerd. Maar ongewenste gedragingen afleren kan een stap in de goede richting zijn. Africhten is een gewenst gedrag opwekken door het beredeneerd inzetten van aangename en vervelende versterkingen Lucy, hou daar toch ook maar even rekening mee.

65 Durf jij met een slof rijden?

Nageeflijk rijden met een slof
Een slof dient een ‘loshangende’ teugel te zijn.

Als een scheermes in onbevoegde handen

‘Een slof is voor een ruiter als een scheermes in de handen van een aap’. Ja, deze uitdrukking heb ik nog steeds onthouden bij het lezen van een boek van één of andere hippische grootheid, toen ik nog een halve eeuw jonger was, Lucy. Maar waarom doe jij mij dan een slof aan Dré, ik ben toch niet kwaadaardig of zo? Ik probeer je niet van mijn soepele rug te bokken en ook heb ik geen enkele attentie om te steigeren en spring af en toe maar eens weg van een aankomend paard.

Ongewenst gedrag corrigeren

 Juist Lucy, maar je hebt ergens geleerd dat je met een korte ruk de teugels uit mijn handen kan trekken. ‘Weerstand bieden en nageven’ is de uitdrukking die ik tijdens mijn dressuurlessen het meeste gebruik, maar op bepaalde momenten slaag ikzelf daar bij jou niet in. Tijdens het normale werk is die nageeflijkheid geen enkel probleem en loop je met een mooi schuimbekje en een gelijkmatige halsbuiging lekker over de rug en voel ik de elastische stuwkracht van je achterbenen onder mij. Maar bij sommige overgangen en bij aankomende paarden spring je toch met volle geweld door mijn hand. Juist, op die momenten ontwikkel je met je 600kg spiermassa een trekkracht waartegen ik met mijn weerstandbiedend handje geen enkel verhaal heb. Ik kan dit vervelende gedrag niet op de rug van de zadelmakmaker blijven steken, want mijn zoektocht met jou is ondertussen toch al 6 maand aan de gang. Daarom, Lucy, moet ik tegen mijn goesting, naar andere en zwaardere middelen grijpen, de slof.

Vaste bijzetting kan gevaarlijk zijn

Oh, Dré, ik dacht dat jij als goed ruiter geen ervaring had met zo’ hulpmiddelen. Je hoeft mij hier niet te komen uitdagen Lucy, dat doe je tijdens het rijden al meer dan genoeg. Men zou je wel eens kunnen vastzetten met twee vaste bijzetteugeltjes, zoals dat dikwijls bij het longeren gebeurt. Maar zoiets zal ik nooit doen met een ruiter op jouw rug, en zeker niet als ik op je rug zit, haha. Veel te gevaarlijk om bij een stevige trekpartij achterover te slaan, met alle gevolgen van dien voor jezelf en voor de platgedrukte berijder.

Dubbele weerstandbiedende kracht

Je zou ook wel een trens en stang kunnen ingeplant krijgen hoor. Weet wel dat zo’n simpel stangetje 5 maal meer drukkracht in je gevoelige mondje brengt dan een gewone trensteugel. Dan kies ik toch liever voor een bijzetteugel, waarbij slechts 2 maal de door de hand uitgeoefende trekkracht kan uitgeoefend worden op je lagen.

Hoe bevestigen?

Na wat zoekwerk heb ik mijn oude slof beschimmeld teruggevonden, in een stofferige plastic bak in de nette zadelkamer, maar wat lederolie kan toch wonderen doen. Ja Lucy, ik weet nog hoe je een slof dient aan te doen. Bij jou ga ik de aansluiting aan beide zijden aan de singel vastgespen, redelijk hoog, want je hebt ook wat de neiging op wat te diep met je hals weg te vluchten. Bij paarden die de weg van het verzet naar opwaarts toe gevonden hebben, zou ik de twee slof uiteinden gezamenlijk vastgespen aan de singel en dit tussen de beide voorbenen door.

Maak je maar niet ongerust Lucy, ik denk te weten hoe je met een slof dient om te gaan. Je zal van die slof niets merken tijdens ons normale werk, maar tijdens je rukpartijen (lelijk woord zeker?) zal je bewegingsvrijheid sterk beperkt worden. Sorry meid, maar je zal jezelf dan serieus stoten tegen een belemmerende bit.  Door deze vervelende versterking zal je ‘afleren’ om dit ongewenste gedrag nog te vertonen. Na zovele maanden is deze losruk truc natuurlijk al een automatisme geworden en automatismen verwijderen is zeker een bezigheid zijn die enige tijd vraagt.

Iedere bijzetteugel dient los te hangen

Neen Lucy, wees maar gerust, ik zal je niet vast op mijn slofteugel rijden. Je zal merken dat de slof er tijdens het normale werk voor spek en bonen bijhangt en dat je met een soepele hand, met het trensje nageeflijk, verder wordt begeleid. De slof komt maar in actie als jij met je hoofd in de zogenaamde gevarenzone komt. Oh ja, maak je ook maar geen zorgen over die twee teugels die ik in mijn handen heb. Deze hou ik op dezelfde manier vast als bij je toekomstige trens en stang optoming. Alle signaaltjes worden door de soepele trens contacten tussen jou en mij uitgewisseld en de werking van de slofteugel komt maar naar voor op de kritische momenten.

Een Thiedeman is een variante van de slof

Een Thiedemann teugel heb ik niet in huis, maar deze heeft hetzelfde effect, toch als deze voldoende lang wordt ingesteld. Wanneer het paard in de nageeflijke positie loopt dient de hulpteugel dus door te hangen. Deze soort hulpteugel is een mogelijke oplossing voor ruiters die niet de vaardigheid ontwikkeld hebben om op een deskundige manier met dubbele teugels te rijden en waardoor het paard zich vanzelf op de slofteugel kan gaan hangen. Een gewone slof heeft het voordeel dat je de lengte tijdens het rijden voortdurend van lengte kan aanpassen, aan het toch steeds variërende gedrag van het paard. Bij de Thiedemann teugel is de lengte van het slofgedeelte echter bij het aanvangen van de training op een vaste maat ingesteld.

Geen marionette maken van je paard

Bij alle mogelijk denkbare bijzettingen zal ik je steeds met met een losse, nageeflijke teugel rijden, Lucy. Anders zou je al snel veranderen, van een elastisch bewegend beestje, naar een op een houten marionette lijkende karikatuur van jezelf. En dat wil ik zeker voorkomen.

Slechts een tijdelijk gebruik

En hoe lang ga je mij op deze manier rijden, Dré? Zoals ik je reeds verteld heb zal je daar tijdens ons normale werk niets van merken Lucy, maar ik denk wel deze slof gedurende enkele weken nodig te hebben. Eens ik merk dat die rukmomentjes eruit zijn, dan zal die slof ook terug in de prullenkast vliegen, daar waar hij ook thuishoort.

64 Voor het eerst op verplaatsing

Transport naar het onbekende

Vrees voor het onbekende bij paard en ruiter

Transporteren moet je leren

Kom nu niet vertellen Dré, dat dit de eerste maal is dat ik van huis moet. Ik ben toch al tweemaal naar de zadelmakmaker geweest hé. Juist Lucy, en ik bemerk dat je aan die transporten goede herinneringen hebt overgehouden, want je springt op de loopplank van de vrachtwagen, bijna als een volleerd wedstrijdpaard. De eerste keren hebben wij nog wat hooi op de rubberen loopplank gelegd om je stressloos naar boven te loodsen en dat heeft schijnbaar zijn vruchten afgeworpen, want je volgt mij nu in volle vertrouwen op de voor jou, vreemde en donkere rubberen loopplank.

Leiderschapspositie

Door voor jou uit te lopen neem ik de natuurlijke leiderschapspositie in, juist zoals wij dat doen als we je naar de weide begeleiden. De eerste keren hebben wij natuurlijk het spel slim gespeeld, eerst je lievelingspony Ukkepuk op de vrachtwagen gezet en deze keer mag de weide- en stalgenoot Fres als lokaas fungeren. Verstandig van jou, Dré, dat je mijn natuurlijk kudde instinct hiervoor gebruikt en dat je het inzetten van vervelende versterkingen, zoals zwepenslagen, dreigende taal, etc… vermeden hebt. Door mijn hoge sensitiviteit en dus mijn lage reactiedrempel, zou ik dat niet zo maar getolereerd hebben.

Uren vastgebonden staan

Oh, ik was nog vergeten te vermelden dat we jou een paar weken geleden ook reeds meegenomen hebben naar de wedstrijd, waar Fres zijn wedstrijdervaring diende bijgeschaafd te worden. Juist Lucy, je bent daar niet van de vrachtwagen geweest, maar je hebt wel een paar uur op de wagen vastgebonden gestaan. Bemerken dat je collega je verlaat is toch een hele gebeurtenis voor jou. Je ietwat ouderwetse halster, in dik varkensleer en met sterke ijzeren gespen, heb je op de vrachtwagen al een paar keer uitgetest, maar gelukkig zonder resultaat voor jou. Je kunnen losrukken zou een succesvolle ervaring voor jou betekenen, en ik weet dat succesvolle ervaringen heel snel herhaald worden en met een steeds groeiende intensiteit. Voorkomen is dus beter dan genezen.

Ongewenste gedragingen afleren

Welke danspassen je allemaal uitgevoerd hebt weet ik niet, maar de zweetvlokken die van je lichaam naar beneden dwarrelen vertellen mij dat het geen één tegel dans is geweest. Neen, op al die rare ongewenste gedragingen speel ik niet in, alle getuig is veilig en sterk voorzien en nu kun je in je ééntje aan de eenzaamheid op de vrachtwagen zelf gewennen. Neem gerust de tijd die je nodig hebt Lucy. En ja, tussen twee deca koffies in zal ik wel eens komen kijken of alles volgens de geldende veiligheidsvoorschriften verlopen is.

Op alles voorbereid zijn

Voor ons gemak en mijn en jouw veiligheid, hebben we jou van thuis uit reeds je bandages en hoefbeschermers aangedaan, Lucy. Deze werkzaamheden doe ik liefst niet als je benen in alle richtingen door de lucht vliegen. Je voorzien van een hoofdstel en een zadel op de vrachtwagen, terwijl je heel nerveus met de voorbenen wild in het rond aan het kappen bent, is voor mij toch een stressie moment hoor. Maar met enige omzichtigheid krijgen we ook dat ook voor elkaar. Wat ben ik gelukkig als mens over heel veel meer zelfbeheersing te beschikken dan jij als paard, Lucy.

Gewenning

‘Gewenning’ is het leerproces dat ik nu op jou aan het toepassen ben Lucy, maar dat snap je niet hé. Ik zou je ook direct kunnen ingeschreven hebben voor je eerste dressuurwedstrijd, Lucy, maar ik weet dat de africhting opsplitsen in kleine stukjes veel aangenamer is voor jou en ook voor mij. Het voor de africhting noodzakelijke ‘Respect en vertrouwen’ worden hier stukje bij stukje opgebouwd.

Pssss, slof

Je hebt mij ook van een slof voorzien Dré, maar daar zwijg je precies liever over, mogen je lezers dat misschien niet weten. Pssss… Lucy, je hoeft toch niet alles aan de grote klok te hangen. Neen, je gaat die teugels niet uit mijn handen blijven rukken, je zal op een vreemde locatie en met vreemde paarden niet met mij aan de haal gaan hoor, je gaat gewoon bij mij moeten blijven. Ik ben zeker geen promotor van sloffen, Lucy, maar in een volgend artikel zal ik hierover nu toch wat moeten vertellen. Bedankt voor je aanzet.

63 Hoe je een schouderbinnenwaarts aanleert

Ontwikkeling van de schouder binnenwaarts
Schouder binnenwaarts ontwikkelen met gebruik van de hoekbuiging

Toch niet te snel gaan

Ben je daar nu weer met wat nieuws, Dré, ik heb het wijken voor de kuit nog maar amper verwerkt en je bent daar al met schouder binnenwaarts? Ga je mij nu vertellen dat dit ook iets nuttigs is, ja voor jou zeker, maar ik moet hier toch al dat zware werk doen hé.

Variatie belangrijk

Met het rijden van de eerste zijgangen wens ik toch wat meer variatie in onze training te kunnen leggen, lucy. Van alleen maar nageeflijk, over de rug te rijden, word jij precies niet echt vrolijk, dat merk ik duidelijk op tijdens je pogingen tot ontsnappen aan de nageeflijkheid tijdens de overgangen.

Vroeg begonnen is half gewonnen

Ja, Lucy, met de schouder binnenwaarts gaan we nu reeds van wal steken en kom mij niet vertellen dat jij daar veel moeite moet voor doen. Gezien je hoge elasticiteit heb je met dat scheeflopen echt geen moeite, kijk maar eens naar het bijgaande fotootje. Je rechter achterbeen schuift hier mooi onder je zwaartepunt en je borstspiertjes rekken gezellig uit. Ja, echt mooi om zien hoor. Natuurlijk zijn er nog tientallen verbeteringen mogelijk, maar die gaan wij samen wel met mondjesmaat verbeteren. Je gaat aan je lezers toch niet vertellen Dré, dat de andere foto’s een veel minder kwaliteit van schouder binnenwaarts tonen. Dat doe ik zeker niet Lucy, het blijft ons geheimpjes hé, maar ik ben heel tevreden dat er zo reeds een fotootje bij zit. 

Draagkracht van binnen achterbeen verhogen

Het rijden van de schouder binnenwaarts heeft volgens mij twee grote doelstellingen, Lucy. Door het onderbrengen van je binnenste achterbeen gaan we dit achterbeentje zwaarder belasten en zullen je achterhand spieren van dit been hierdoor sterk ontwikkelen. Graag zou ik je dragende achterhand spieren dus “dikker en korter” willen maken.  Deze sterke achterhandspieren zal je nodig hebben wanneer wij echte verzameling gaan vragen. Juist, bij een goede verzameling dien je je beide achterbenen diep onder je massa, naar voren dus te brengen, maar op dit moment ben ik reeds tevreden als je er, om beurten, eentje voorwaarts-onderwaarts brengt. Oh, je denkt nu reeds aan een verzamelde piaffe met mij te rijden. Ja, Lucy, daar denk ik nu reeds aan, maar maak je daarover het eerste jaar nog geen zorgen hé.  Jaja, Lucy, ik zal hier wel vertellen dat we eerst al tevreden waren met een verhoogde halsbuiging op de rechte lijn, en nadien heb ik met mijn teugelhulpen je voorhand van de hoefslag gehaald.

Borstspieren langer maken

Maar je borstspieren wil ik met de schouder binnenwaarts vooral “langer en elastisch” maken. Door de scharende beweging van je voorbenen ben je verplicht om je borstspieren uit te rekken. Korte borstspieren beperken het uitstrekken van het voorbeen bij de uitgestrekte draf. Oei, nu ga je ook al met de uitgestrekte draf beginnen zeker Dré? Neen, neen, Lucy dat is werk voor veel later. Eerst wens ik je op je achterbenen zien te lopen (beeldspraak hé) en pas dan zal ik je uitgestrekte draf, vanuit je dragende achterbeen, ontwikkelen. Vele jonge paarden zie je op de voorhand lopen met een prachtig voorbeen, maar met een slepende achterhand, maar dat is echt niet wat ik van jou verlang. Ik zie de wolk al hangen Dré, straks kom je ook nog af met appuyeren, dat zal dan ook wel goed voor het stretchen van mijn borstspieren. Juist Lucy, deze zijgang zet ik zeker op het gepaste moment op je menu, maar dat komt goed hoor.

Het hoeft niet op 3 hoefsporen

Maar een schouder binnenwaarts moet toch op drie hoefslagen zijn Dré? Of je nu op drie of op 5 hoefslagen loopt, te diep of te hoog loopt, te veel of te weinig buiging hebt, je tempo en cadans verloren gaan, … dat is voor mij op dit moment geen zorg Lucy. Als je voorbeentjes maar van de hoefslag komen, dan geef ik jou reeds het gevoel van een wereldkampioen te zijn. Juist, bij ieder puntje dat wij kunnen bijschaven, en dat zijn er nog heel veel, zal ik je uitbundig de hemel in prijzen. Aangename versterkingen noemt men dat Lucy, het nieuwe gewenste gedrag zullen wij aangenaam maken, zodat je zelf op zoek gaat naar deze door mij gewenste beweging.

Ook vervelende versterkingen gebruiken

Met jouw fijngevoeligheid zal ik de vervelende versterking zoveel mogelijk vermijden, Lucy, want je bent toch heel snel op je teen getrapt. Oh, ja, ververvelende versterkingen gebruik ik ook wel eens, om sommige van jouw gedragingen die ik niet wens, ongezellig te maken, zodat je deze niet meer vertoont.

Nageeflijkheid verbeteren

Leuk om vast te stellen dat het werken met zijgangen de nageeflijkheid veel verfijnt, maar dat hadden wij ook al gemerkt bij het rijden van voltes en allerhande andere kromme lijnen. Juist, zijdelingse buigingen zijn een goed hulpmiddel om een paard over de rug te krijgen, maar dan dient de verticale buiging (rond en diep met de hals) toch al wat bevestigd te zijn. De nageeflijkheid op de binnenteugel bevorderen is dan ook de key stone om zijgangen te kunnen aanleren.

62 De éénzijdige kuitdruk een struikelblok voor jou?

Wijken voor de kuit opent de weg naar nageeflijkheid, rechtrichten en verzameling .

Weerstand tegen verandering

Ben je nu echt op zoek naar miserie met mij Dré? Wil je mij nu echt pesten? Je hebt mij eerst geleerd dat benen geven ‘vooruitgaan’ betekent en daarvoor gaf je mij ook steeds wat teugelvrijheid. Wat is de bedoeling van mij aan te raken met maar één van je benen en daarbij hou je mij dan ook nog tegen met de teugels, zodat ik niet vooruit kan? Ik begrijp je niet man, wat wil je nu eigenlijk, blijf van mijn lijf, wees duidelijk wat de bedoeling is of …..

Protest door onbegrip

Oh sorry Lucy, je hoeft geen protest te tonen hoor, ik zal proberen het je wat eenvoudiger uit te leggen. Eigenlijk ben ik heel tevreden dat je al ‘benen zonder handen en handen zonder benen’ geleerd hebt. Ook één been geven begrijp je momenteel nog als voorwaarts gaan, maar daar gaan wij nu verandering in brengen. Je merkt toch ook wel dat ik de gelijkzijdige teugel van mijn actieve been niet vrijgeef. Deze kant is de deur naar voorwaarts dus gesloten, maar de tegenovergestelde teugel geeft je wel alle mogelijkheid om voorwaarts-zijwaarts te ontsnappen aan mijn eenzijdige kuitdruk. Als ik mijn rechterbeen inzet en met mijn rechter teugel weerstand biedt, dan kan je toch zeker wel naar links voorwaarts uitwijken. Dat is dan ook wel mijn bedoeling.

Hapklare brok maken van de oefening

Maar ik zal het je nog eenvoudiger maken door deze nieuwe oefening in kleine, voor jou begrijpbare stukjes op te delen, zodat je er met je beperkte paardenverstand bij kan. Wat dacht je ervan als ik je eerst vanuit het halthouden leer weg te gaan met je achterhand voor mijn eenzijdig beenwerking? Oh, ook dat is nog niet begrijpbaar voor jou? Maar natuurlijk kunnen we dat ook eerst leren aan de hand, eenvoudig voor mij en hopelijk ook voor jou. Ik plaats mij aan je hoofd met beide teugels in één hand en tik je lichtjes aan met het zweepje op de plaats waar mijn been normaal ligt. Zo, nu heb je toch al geleerd om met je achterhand zijwaarts weg te draaien en natuurlijk word je voor zo een prachtige prestatie door mij de hemel in geprezen.

Het hoeft niet volgens het boekje

Maar je mag bij het wijken voor de kuit je been toch niet achteruit leggen Dré, je been dient toch op de plaats van de singel te blijven liggen? Juist, zo staat dat in alle boekjes beschreven, maar ik ga tijdens de aanleerperiode toch mijn been achteruit leggen hoor, speciaal om het voor jou wat begrijpelijker te maken. Na enige tijd zal ik het verplaatsen van dat been wel verminderen, shaping van de hulp noemt men dat in trainerstaal. Niet vergeten dat ik je ook nog moet leren om je voorhand zijwaarts te verplaatsen. Hiervoor zal je op andere teugelhulpen dienen te leren reageren. De eenvoudigste manier die ik je kan voorschotelen is door een spiraal te rijden, van een volte met kleine diameter naar een grote volte rijden. Ik heb je vroeger reeds geleerd dat je op een volte dient na te geven op mijn binnen teugel en er daar ook een buiging rond mijn binnen been wordt verwacht. Door beide teugels wat naar buiten te verplaatsen leer ik jou van de kleine volte naar de hoefslag toe uit te wijken. Door het gelijktijdig inzetten van de hiervoor beschreven been- en teugelhulpen wordt het wijken voor de kuit als het ware vanzelf geboren. Meer of minder zijdelingse achterhand verplaatsing zullen wij nu bekomen door het meer of minder accentueren van de been- of teugelhulpen. Het te volgen traject van je voorhand zal dus hoofdzakelijk door het inzetten van mijn handen bepaald worden, terwijl het uitlijnen van je achterhand op de voorhand voornamelijk met mijn steeds variërende beenhulpen zal gebeuren. Om de juiste stelling bij het wijken voor de kuit te bekomen zal ik je stelling, Lucy, dus voortdurend bijstellen met mijn handen en benen.

Moet het even veel links als rechts?

Maar je moet toch evenveel het linker en rechter wijken oefenen hé Dre. Daar zit een groot stuk waarheid in Lucy, maar ik probeer toch al die kleine africhting stapjes steeds aansluitend in dezelfde richting te doen tijdens het aanleren, dat is veel begrijpelijker voor jou. En morgen of nog later, kan ik dan ook de andere kant op wijken, met het gebruik van analoge kleine stapjes.

Tevreden als het er wat op gelijkt

Prettig om op te merken Lucy, dat je na een paar herhalingen mijn bedoelingen reeds begrijpt. Het verfijnen van de hulpgeving bij deze oefening zal wel nog een paar weken in beslag nemen, en daar gaan wij dan ook de tijd voor nemen. Het rijden van het wijken voor de kuit op een rechte lijn (vb.: A naar B) zoals men dat meestal in de proeven rijdt, wordt nu ook een klein kunstje. Leuk ook om de buiging van het afwenden naar de middellijn mee te nemen in het wijken voor de kuit. Jaja, Lucy, ik weet ook wel dat, tijdens de wedstrijd, je eerst dient recht gesteld te worden op de middellijn, maar wij zijn hier nu gewoon lekker aan het trainen.

Ik stel ook Lucy, dat je nageeflijkheid door deze buigingsoefening nog een stuk verbetert en dat ik je ook wat eenvoudiger in een lichte oprichting kan rijden. Die oprichting zullen wij later met het oefenen van de schouderbinnenwaarts verder opbouwen, maar dat is voor binnen een paar weken.

Zonder nageeflijkheid heeft wijken geen nut

Juist, het rijden van een wijken voor de kuit (of andere zijgangen) heeft geen enkele gymnastische waarde als je niet niet goed over de rug loopt, Lucy. Wegens het ontbreken van deze nageeflijkheid is het rijden van zijgangen dan ook het struikelblok voor heel veel ruiters en amazones, maar voor jou en mij Lucy is het nu reeds piece of cake. Trainen dient toch niet altijd kommer en kwel te zijn hé, een beetje genot hebben van onze hobby mag toch ook wel zeker.

61 Je paard oprichten is een langdurig proces

Opgericht met ondertredende achterhand in galop
Bij het oprichten dient de nageeflijkheid bewaard te blijven

Weerstand bieden en nageven

Na een paar maanden training van weerstand bieden en nageven, loop ik ondertussen mooi rond en diep hé Dré. Ook tijdens de overgangen naar een lagere gang vertoon ik niet veel tegenwerking meer. Juist, met de overgang van draf naar galop loop ik nog graag door je nageeflijke hand heen en onttrek ik mij liefst aan je hulpen. Ik bemerk dat je dat vervelend vindt, haha, maar daartegen ga je ook wel wat bedenken zeker? Oh, ja, ik heb ondertussen wel een werkwijze in gedachten Lucy. Voor het aanspringen zal ik je wat dieper instellen en de zijdelingse buiging van een kleinere volte of een hoek zal mij toch helpen om weerstand te kunnen bieden aan je lekkere lostrekpartij. Vele boekjes vertellen dat een paard heel gevoelig is in de mond en dat inwerken op de lagen een grote zonde is.

Verzet in de overgangen

Maar wat voor een grote trekkracht kan jijzelf ontwikkelen tijdens deze overgang zeg, Lucy. Voor het aanspringen loop je nochtans in een gezellige nageeflijkheid en na het aanspringen heb ik hetzelfde prettige gevoel. Hiertussen gaan we dus pendelen om uiteindelijk een nageeflijke overgang te bekomen. Ik bemerk de laatste tijd ook schuimvlokjes dewelke uit je gezapig schuimbekje naar beneden dwarrelen en je borst en benen sieren. Dat wijst dan toch op een mooie aanleuning, een beweeglijke tong dus, waardoor de speekselklieren overvloedig speeksel afscheiden. Onder mijn zitvlak voel ik een super elastische rug die de stuwing vanuit de achterhand volledig doorlaat. Zelfs met mijn geatrofieerde rug kan ik je drafbeweging op een aangename manier uitzitten. Ja, dat zijn allemaal dingen die ik heel belangrijk vind.

Oorzaken van verzet

Vechten tegen een bit kan ook zijn oorzaak vinden in een lichamelijke moeilijkheid, een niet passend harnachement of misschien weet ik niet meer hoe je een paard leert na te geven? Onder mijn oude zadel heb ik ondertussen toch al een gel onderlegger geplaatst om plaatselijke drukpunten onmogelijk te maken. Misschien moet ik dit zadel ook maar eens laten opvullen, zodat het zich volledig aan je rug kan aanpassen. Het dubbel gebroken ergonomisch gevormd trensje (12.5) gaf mij de indruk te veel te klemmen op de zijkant van je lippen. De vervangende D-trens geeft reeds na een paar dagen een lichte schaafwonde aan de buitenkant van de wang, ter hoogte van de eerste maaltand. Ja Lucy, ik weet het dat je maar een heel klein mondje hebt en een 11.5cm simpel gebroken bus-trensje zal mogelijks de oplossing helpen brengen. Hop, hop, snel naar de gespecialiseerde paardenshop, want onze plastic bak met reserve bitten bevat geen bitten die kleiner zijn dan 12.5cm. Op hoop van zegen dus maar.

Geautomatiseerde vaardigheid

Mijn geautomatiseerde vaardigheid om een paard in de hand te stellen, neen Lucy, daar ga je mij niet doen aan twijfelen. Jouw bewegingspatronen in de drie gangwijzen hebben zich gedurende deze eerste maanden van je africhting prachtig en in volle regelmaat ontwikkeld. Ik ben dus niet van plan om dat probleempje aan mijn eigen lichamelijke of mentale beperkingen te gaan wijten hé Lucy. Alles begint toch met wat zelfzekerheid, geloof in jezelf verzet zelf bergen, dat heeft men mij toch geleerd.

Tempo controle

Maar wij gingen het hier toch over oprichting hebben, Dré? Oh juist, ik ben weer wat aan het afdwalen. Om je op te richten zal ik je eerst nog moeten leren om je temp te verlagen door het geven van halve ophoudingen. Neen, Lucy, dit terugkomen op de teugel zou ik nog niet verzameling noemen, maar reageren op de halve ophoudingen zal wel een noodzaak zijn om tot verzameling te komen. Ja, Dat zal zeker één van de volgende punten zijn Lucy, maar eerst ga ik je hoofdinstelling wat hoger brengen. Wij wensen toch naar de wedstrijdhouding toe te evolueren.

Moet het echt van vanachter komen?

Och, ik dacht gehoord te hebben dat alles van vanachter kwam, dat het vanuit de achterhand diende te komen en jij spreekt hier over mijn voorhand, hoofd en hals verheffen Dré. Maak je maar niet ongerust, Lucy, dat oprichten is een langdurig trainingsproces, dat gaat zomaar niet van vandaag op morgen. De goede nageeflijkheid en het lichte contact met het mondstuk dat wij tijdens het rond en diepe werk hebben verworven wens ik ook bij die hogere instelling mee te nemen. Ik ben zeker niet van plan om je met mijn benen tegen de teugels te doen aanbeuken.

Rechtrichten

Om je te leren oprichten zal ik je ook wat beter moeten kunnen rechtrichten. Het begrijpen van de eenzijdige kuitdruk zal hiervoor een bekend begrip moeten worden voor jou. Ja, kortelings gaan we dus aanvangen met het aanleren van de zijgangen en wij gaan eerst beginnen met het wijken voor de kuit. De controle over je voorhand heb ik momenteel reeds in de pocket, en nu gaan wij de controle over de achterhand onder de loupe nemen.

60 Rijden met ‘Gevoel’ versnelt de reactie

Op enkele uren van gevorderd ruiter naar debutant, daar hoef je niets voor te doen.

Tevreden zijn

Neen, we gaan het hier niet hebben over het kinderprogramma ‘Mijnheer De Uil’, daar was het iedere dag van ‘oogjes dicht en snaveltjes toe’, juist voor het slapen gaan.

Ik denk Dré, dat je nooit tevreden bent, je komt altijd met wat anders. Eerst was je gelukkig dat we samen een vliegende galopwissel konden doen, ondertussen krijg je van mij wissels om de 4 passen, ook om de drie en recent reeds enkel om de twee passen. Maar nu wil je deze wissels ook al om de pas krijgen man.

Ogenblikkelijk reageren

Zoals je weet reageer ik ogenblikkelijk met een wissel op het ogenblik dat jij mij de juiste signalen, op het juiste moment geeft. Maar ik heb de indruk, dat jij een beetje te traag bent met je hulpen voor de wissel om de pas, zou dat niet door je hogere leeftijd komen, Dré?

Hulpen komen te laat

Bedankt om mij moed in te spreken Frits, maar je hebt wel een stukje gelijk. Ik besef dat ik wat laat met mijn hulpen kom en ook dat ik veel te veel verschillende hulpen op hetzelfde moment gebruik, en dus ben ik met heel veel dingen tegelijk bezig. Ik voel of je nageeflijkheid fijn is, ik kijk of je mooi recht gericht bent, zie naar je buiging, ik kijk of je voor de verticale loopt, ik kijk of je een rechte aanhoudt, ik kijk en ik kijk nog maar eens…, naar alles tegelijk. En het is ook normaal voor mij dat ik naar zoveel dingen tegelijk wil kijken, aangezien mijn voorkeur systeem om informatie binnen te nemen ‘Auditief-digitaal’ met een voorkeur voor ‘Visueel’ is.

Ieder zijn voorkeursysteem

Alle instructeurs zouden zich moeten bewust zijn van de diverse voorkeursystemen die er bestaan bij hun leerlingen, maar daarover gaat deze tekst niet. Maar al dat controlerend kijkwerk geeft natuurlijk wat vertraging in mijn reactie. Die verschillende signalen die ik je geef kan ik natuurlijk door een oordeelkundig shaping terugbrengen naar veel minder hulpen of zelfs tot één signaal. En van dat laatste signaal kan ik ook nog de intensiteit shapen, zodat je reageert op één enkel klein hulpje.

Gevoel dien je te ontwikkelen

Aangezien niet het kijken, maar het inspelen op het voelen het belangrijkste communicatiesysteem met jou is, zal ik mij hierop focussen. Ik word dus geacht meer op het gevoel te gaan doen, en dat geeft dan ook een veel snelle communicatie tussen ons beiden, veel sneller dan eerst al dat gekijk. De tijdsduur van een galopwissel duurt namelijk maar een fractie van een seconde, en binnen die fractie van een seconde dien ik nog op het juiste moment de juiste hulp te geven. Er is dus geen tijd te verliezen voor het geven van de juiste signalen, want het juiste moment is in een flits voorbij.

Een voorkeursysteem uitschakelen of activeren

Het is daarom Frits, dat ik eerst een paar keer met mijn gesloten ogen series van je reeds bekende galopseries rij. Prettig om je bewegingen nu echt eens te ‘voelen’ en de vertragende factoren van ‘kijken’ te vermijden en wat is het prachtig om de links en rechts variërende, dragende en stuwende actie van je achterhand te voelen.

Strategisch denken

Natuurlijk gaan we de eerste galopwissel om de pas vragen naar de contragalop om dan direct naar de gewone galop te wisselen en wij gaan er in deze aanleerfase ook maar twee stuks van vragen. We maken het ons ook wat gemakkelijker door de eerste wissel te vragen naar onze moeilijkste kant, zodat de tweede wissel de gemakkelijkste is.

Al smedende wordt men smid

En zie je Frits, na de tweede maal proberen hebben wij reeds twee wissels om de pas, en dat dan nog wel met mijn ogen dicht. Zo, weer iets dat we samen kennen, en de eerstkomende weken zullen wij van die twee wisseltjes verder uitbouwen tot een grotere serie van wissels op de pas.

Zoektocht naar voldoening

Mag ik je opmerken Frits, dat ik wel een tevreden man ben hoor, maar ik ben wel van het type dat steeds zijn eigen grenzen en ook deze van jou wil verleggen.

59 Spoken tijdens de eerste buitenrit

Voor zowel paard als ruiter is de eerste buitenrit is een grote stap in het onbekende

Het hek openen, brrrr

Oh, vandaag was het een kort ritje op de piste, maar het hek naar het jong aangeplante bos is opengemaakt? Je bent toch niet van plan om met mij te gaan rijden in dat onbekende bos, Dré. Toch wel Lucy, ik ben van plan je blik op de wereld wat te verbreden, er is zelfs nog veel meer te verkennen dan het boze donkere bos.

Wolven en schietgeweren

Ik dacht hier te zinspelen op het bekende bos van Roodkapje en de boze wolf, maar zover hoeven wij in de sprookjestijd niet terug te gaan. Misschien komen wij straks onderweg wel de echte wolf tegen terwijl hij het karkas van één van onze prachtige veulens aan het opvreten is? Voorlopig is het aantal wolven nog te klein, maar binnen enkele jaren kunnen ze een grote horde vormen en dan durf ik niet meer met jou naar buiten, Lucy, dus snel nog eens de baan op, voor het niet meer kan of mag van één of andere onbekwame groene minister. Heel normaal dat je wat bang bent voor een onbekende omgeving Lucy, want je genen vertellen je dat je als vluchtdier kan proberen ontsnappen aan de omringende bedreigingen en dat zijn er heel veel. Ik ben er zelfs zeker van dat er onderweg ook een grote serie van angstaanjagende spoken zal opduiken voor jou.

Gaan wandelen of een buitenrit maken?

Maar natuurlijk ben je al wat voorbereid op onze eerste bereden buitenrit, een wandeling noemen we dat in België. In mijn jonge jaren zou ik direct met jou bereden op pad zijn gegaan, maar enige tijd geleden heb ik je aan de hand reeds een paar kilometer laten kennis maken met heel veel nieuwe dingen van de andere wereld. Juist, je kan dat schrik of voorzichtigheid noemen, maar ik voel mij daar nu goed bij, dus doen maar. Leuk toch als je gezellig achter mij aan kan kachelen en ikzelf overal de kastanjes voor jou uit het vuur mag halen.

Bodem veranderingen en zoveel meer

Maar vanaf vandaag is het aan jou om de nodige moed bijeen te scharrelen. Het gaat van de je bekende vlakke Geopat zandpiste naar een met stonken bezaaide humus bosbodem, naar de gemaaide weide en dan de asfalt weg op en ook weer af. Oei, deze weg loop ook nog over een beekje, er zijn strepen op de grond geverfd, reflectoren in de grond en op paaltjes langs de weg. De rare fietsers zie ik van voor aankomen, maar deze vanachter zie ik ze niet, ik hoor slechts het vreemde knarsetanden van hun ongesmeerde ketting.

Begeleiding is voorzien

Maar ik heb voor jou toch wat begeleiding voorzien, Lucy. Het vrouwke met haar stabiele Fres vergezelt ons op de verkenningstocht. Eerst laten wij Fres het voortouw nemen, maar op sommige momenten neem je reeds spontaan de leiderspositie over, en dat zie ik graag gebeuren.

Oh, toch een martingaaltje erbij

Ik ben niet echt voor allerhande soorten hulpteugels, maar wat ben ik tevreden je voorzien te hebben van een licht inwerkende martingale, zeker als je plots, stel je voor, een ‘wit’ paard bemerkt, spoken bestaan dus echt. Hier wordt mij heel duidelijk gemaakt dat je met pirouettes, levade en alle andere combinaties hiervan, geen moeite zal hebben. Vandaag lossen wij dit nu ongewenste gedrag in der minne op. Maar ik heb voor binnen een paar jaar nu alvast genoteerd, hoe gemakkelijk jij deze moeilijke dressuuroefeningen met branie kan uitvoeren en dan zal dit op mijn vraag en gecontroleerd dienen te gebeuren.

Waw, een paard in een koeienvel?

Bij het zien van onze op de weide rondstormende paarden word je zwaar geëxciteerd. Ik voel de spanning door gans je lichaam onder mij toenemen. Je hoofd en door je veulen afgebeten staart worden maximaal opgericht, je ogen zijn wijd opengesperd en sonar geluiden worden door je trillende neusgaten uitgestoten. Je ganse lichaam verstijft door het aanspannen van al je antagonisten en protagonisten, terwijl je achterhand diep onder de massa is gebracht. Ja, dit is de ideale uitgangspositie voor een explosieve vlucht of vecht reactie. Op zo’n moment besef je als ruiter dat je als minuscuul mensje niets te vertellen hebt aan deze 600 kg autonoom reagerende spierbundel. De druk in de ketel wordt gelukkig weggewerkt door enige beweging in de brouwerij te krijgen en er worden geen projectielen gelanceerd. Pfff, ook de bij mij opgewekte adrenaline kan weer afvloeien tot het normale niveau. Even mijn angstzweet afvegen, kijken of mijn broeksband nog goed zit en voort met de koets.

Spelen met spanning

Wel leuk om hierdoor vast te stellen dat ook jouw merriehalsje in een mooie oprichting kan komen en dat je je achterhand diep onder het zwaartepunt kan brengen. Deze eigenschappen zullen wij binnen enkele maanden of jaren kunnen gebruiken om je tot de hogere verzameling te brengen door het doelbewust spelen met de spanning. Ik zie er al naar uit hoor.

58 Hoera, wij kunnen op de hoefslag blijven

Het af te leggen traject en het tempo bepalen zijn de grondslagen voor de gehoorzaamheid van het jonge paard

Beïnvloeden van het gedrag

Ben je daar weeral met wat anders, Dré, mag ik nu ook al niet gezellig met jou op mijn rug op twee meter van de hoefslag rond de dressuurpiste lopen? Ik begin je door te hebben hoor, je wenst stilletje aan steeds meer invloed te krijgen op mijn gedrag. Beetje bij beetje ben je mij aan het manipuleren, zodat ik enkel nog precies doe wat jij verlangt.

Aangename versterkingen

Manipuleren, oho Lucy, zo zou ik het niet durven noemen, dat klinkt echt niet gezellig. Maar je hebt toch wel wat gelijk, op termijn heb ik de bedoeling dat je exact doet wat ik van jou verlang. Ook dat klinkt misschien niet sympathiek, maar ik zal dit doen door je gedragingen te veranderen, stukje per stukje, met prikkels die juist boven jouw heel lage reactiedrempel liggen. En bij het vertonen van iedere door mij gewenste gedraging zal ik ervoor zorgen dat ook jij er beter van wordt, ja, dat je een aangename ervaring opdoet bij het vertonen van dat nieuwe gedrag.

Manipuleren

Bij manipuleren heeft men geen interesse in het welzijn van de tegenpartij, het is een unilaterale winst creatie van de ondernemende partij. Ik ben op zoek naar een win-win relatie, waar ik als slimme mens en ook jij als sterke paard beter van worden. Ondanks het vele zweet dat wij samen gaan laten vloeien zullen wij er beiden beter van worden en dat klinkt toch al wat beter dan dat lelijk woord dat je daarnet gebruikte. Recent las ik een interessant tekstje van een Frans grootmeester die beweerde dat je als ruiter te ver bent gegaan als je paard zweet. Waw, dat is nieuw voor mij, maar daar ga ik mij niets van aantrekken, Lucy. ‘No sweat no glory’, dat heeft het leven mij ondertussen geleerd, maar ik kan mij indenken dat jij dat natuurlijk anders zou willen.

Vragen om op de hoefslag te lopen

Neen hoor Lucy, je gaat mij niet afleiden van het vooropgestelde onderwerp. Het lag in mijn bedoeling hier een onderonsje te hebben over het op de hoefslag lopen hé, en dat gaan wij nu ook doen.

Ongelijke aanleuning wegwerken

Zoals nagenoeg ieder paard heb je een ietwat ongelijke aanleuning op je bit. Er zijn ook maar weinig mensen die met links en rechts op dezelfde vloeiende manier kunnen schrijven en deze asymmetrie doet zich natuurlijk ook voor in alle gedragingen van ieder mens en paard, dus ook bij jou, Lucy.

 Je links ietwat zwaardere aanleuning gebruik je om hierdoor op de linkerhand van de hoefslag weg te lopen, alsof ik je een verhoogde teugelhulp geef om naar links te lopen. Op de rechterhand loop je gewoon door de te lichte aanleuning om naar de binnenhoefslag te kunnen ontsnappen.

Stimuleren tot rechtrichten

Duidelijk voor mij Lucy, dat een gelijkmatige aanleuning ontwikkelen en rechtrichten nu reeds, op je jeugdige leeftijd een belangrijke rol gaan spelen. Vanaf nu ga ik dus op zoek gaan naar een iets zwaardere aanleuning rechts en een lichtere aanleuning op je linker lagen. Dat schijnt mij de aangewezen manier om de contactname op beide teugels gelijk te krijgen. Om dit te bekomen zal ik je tijdens het rijden veelvuldig doen denken aan het wijken voor de kuit. Juist, ik heb je nog geen wijken voor de kuit geleerd en voorlopig zal ik dat ook niet doen, want eerst wens ik dat je gewoon mooi rechtdoor en op hetzelfde tempo kan lopen. Door het zwaarder inzetten van mijn rechter teugel, door een verhoogde buiging rechts en een toch nageeflijke rechter teugel, zal je gedwongen worden om op de rechterhand op de hoefslag te lopen en dieper door de hoek te gaan. Op de linkerhand daarentegen zal ik meer nageeflijkheid op de linker teugel vragen gecombineerd met een zwaardere aanleuning op rechts en je vanuit deze nageeflijkheid ook naar de hoefslag begeleiden. En natuurlijk gaat dit proces met horten en stoten en probeer je wel eens tegen mijn hand in te gaan. Heel normaal is dat, want iedereen weet toch de er iets bestaat als ‘weerstand tegen veranderingen’, ook bij paarden.

Je kent het als je het eenvoudig kan uitleggen

Pfff, eigenlijk vind ikzelf dit een moeilijke en nogal technische uitleg, dewelke je enkel kan begrijpen als je in gedachten op de paardenrug plaatsneemt tijdens het doorlezen van deze tekst. Ja, juist, dit leerproces noemt men ‘Visualisatie’.

Stop maar met je ingewikkelde uitleg Dré, jij bent toch de man die steeds vertelt dat je het zelf niet begrijpt als je het niet eenvoudig kan uitleggen. Dank je voor het compliment, mevrouw Lucy Laschet, ik heb het al begrepen.

57 Ontwikkelen van de voorwaartse drang

Door rond, diep en nageeflijk te rijden rijden kan de bovenlijn verder worden ontwikkeld

Gas geven en remmen

Ik reageer toch op je beenhulpen door mij in een hogere versnelling te zetten en stop ook wanneer je aan de teugels trekt, Dré. Dat is toch wat je wenst of is er nog meer te beleven?

Fijngevoeligheid

Er is daadwerkelijk veel meer onder de stralende zon dan voortuitgaan en stoppen, Lucy. Het ligt in mijn bedoeling dat ik met jou kan rijden zonder dat de omstaanders bemerken hou wij communiceren. Ja, ik ben op zoek naar nagenoeg onzichtbare hulpen, en daarvoor heb jij de aangepaste fijngevoelheid met je genen meegekregen. Er bestaan ook flegmatieke paarden, deze dienen aangepord te worden om tot enige prestatie te komen, maar bij jou dien ik de nodige voorzichtigheid aan de dag te leggen om geen explosies te veroorzaken en dat vind ik leuk aan jou. Die fijngevoelheid wil ik in de toekomst overal en altijd in je werk terug kunnen vinden.

Achterbeentje belasten

Wij zijn nu een paar maanden aan het werk, Lucy en Ik bemerk dat je achterbeentje nu hoog van de grond geheven wordt en dat was zeker niet het geval toen wij onze samenwerking startten. Alle gewrichten in je achterhand kunnen dus onbelast goed inplooien. Binnen enkele maanden zal ik je wel vragen om geleidelijk aan je gewicht van de voorhand naar de achterhand te verplaatsen. En ja, binnen een paar jaar wens ik je tot een piaffe te brengen, waarbij je achterhand als een elastische harmonica in elkaar kan plooien. Dat allemaal terwijl je achterbeen heel veel gewicht opneemt, je achterbeen niet aan de grond plakt, maar toch nog tot boven je kogelhoogte opwaarts swingt.

Impuls is de bereidheid op tot actie over te gaan

Ook prettig om te voelen hoe je achterhand aantrekt bij de minste beenhulp en dat dit omgezet wordt in voorwaartse beweging. Deze voorwaartse drang is toch de eerste vereiste om later de impuls te kunnen opbouwen. Impuls is niet het snel rond de bak stuiven, maar wel de ‘bereidheid’ om tot de door de ruiter gevraagd actie over te gaan. Deze bereidheid om voorwaarts te willen gaan dient in de latere africhting een automatisme te worden. Deze drang dient altijd en overal tijdens onze samenwerking aanwezig te zijn. Aangezien een gedrag een automatisme wordt na ongeveer 21 dagen, is de manier van lopen tijdens de eerste maanden sterk bepalend voor je ganse paarden carrière. Sommige paarden zullen dus in de eerste maanden dienen aangeleerd te worden om een voorwaartse drang te ontwikkelen. Jij bent van het hete looplustige type, Lucy, en daarom zal ik bij jou dus op zoek gaan naar een ietwat flegmatieker gedrag. Ik wil je looplust eigenlijk wat temperen.

Nageeflijke ruiterhand

Om goed voorwaarts te kunnen lopen dien je als paard natuurlijk licht in de hand en nageeflijk te zijn, Lucy. In alle drie de gangwijzen mag ik over je nageeflijkheid en over de rug lopen niet klagen. Prettig om te voelen dat je al je spieren bij ieder stap aantrekken en weer loslaten. Maar tijdens het rijden van de overgangen tussen die verschillende gangen kan je toch lelijk tegen mijn hand tekeergaan. Op die momenten probeer je de teugels uit mijn handen te rukken en ben ik tevreden dat ik, door mijn ietwat te hoge gewicht en mijn goed ontwikkelde biceps, daartegenover een grote trekkracht kan plaatsen. In paardentermen noemt men dit de weerstandbiedende hand. Natuurlijk zal ik niet vergeten om na deze krachtpatserij onmiddellijk de druk in de teugels weg te nemen of zeker sterk tereduceren. Dit wordt dan het ‘nageven’ genoemd. Dit nageven, ogenblikkelijk na het afkauwen van het paard, wordt door heel veel ruiters vergeten, waardoor het paard continue op de hand hangt. Het bewegingspatroon van een op de teugel hangend paard heeft veel overeenstemming met een versleten houten hek. Laat het dus duidelijk zijn dat nageeflijkheid begint met een nagevende ruiterhand, geënt op een voorwaartse drang van het paard. Je rijdt toch ook niet met je fiets met opgetrokken remmen.

Reactie op het been shapen

Je reacties op mijn been zijn eigenlijk iets te heftig Lucy, terwijl je respons op mijn teugelhulpen op bepaalde momenten (zoals tijdens de overgangen) veel te zwaar is. De intensiteit van de prikkel zal ik dus verder dienen te shapen.  De reactie op mijn beenhulp zal ik proberen te verminderen, terwijl de respons op de teugelhulpen zal dienen verhoogd te worden.

Shapen is het aanpassen van de prikkel waarop een reactie wordt verwacht. Deze prikkel kan zowel qua soort als qua intensiteit worden veranderd, en dit in functie van de reactie die wijzelf van het paard wensen te ontvangen. Maar dat wist je zeker allemaal al, Lucy?