27	The way you look at me

27 The way you look at me

André Geeroms – Frits

Daar snap je zeker niet veel van Frits?

Toch wel Dré, ik heb ook zo mijn ervaringen hoor.

Als ik voor het binnen rijden rond de dressuur ring paradeer, dan heeft iedere “jury”, voor al mijn oefeningen nog een tien in zijn zak zitten voor ons. Bij het binnenrijden zoekt de jury steeds naar fouten om mijn score, steeds verminderend naar zijn gewenste niveau te brengen. Niks mis mee, maar wij komen dus steeds met minder punten uit de ring dan de verwachtingen waarmee wij er in gingen. En neen, achteruit boeren geeft meestal geen goed gevoel.

Gelukkig weten goede jury’s ook dat een positieve opmerking heel veel kan betekenen voor de motivatie van ieder ruiter, maar ik als paard heb je aan de positieve noot geen enkele boodschap, ook interesseert het mij geen jota hoe hoog of laag de score wel is. Als paard ben ik alleen geïnteresseerd om met zo weinig mogelijk inspanning de door jou opgelegde oefeningen uit te voeren.

Als goede “africhter” ben je bezig met ieder onderdeeltje van een nog aan te leren oefening bij te schaven. Duidelijk dat je voor deze oefeningen van de jury veel nullen zou krijgen, want je bent nog zoekende hoe de gevraagde oefeningen dienen uitgevoerd te worden. Als africhter kijk je meer naar de potentie Dré, naar de mogelijkheden die wij in ons zitten hebben, en droomt er van om die vele nullen, tienen te kunnen maken.

Juist Frits, bij ieder stukje dat je bijleert verhogen steeds mijn punten en dat maakt mij gelukkig. Ik kom dus meestal beter uit mijn trainingsring dan op het moment dat ik er in gegaan ben, en dat geeft dan toch een prettig gevoel? En voor de lol doen wij dat toch allemaal.

Als een niets van paarden kennende “toeschouwer” onze rijkunst een ballet vindt zal de kern van onze prestatie ook wel goed zijn, eenheid, elegantie, overgave, elasticiteit, …. Dat ziet iedereen en deze zijn niet door dwang te verkrijgen.

Op de bijgaande foto krijg je van de “jury” zeker één grote onvoldoende voor je wissel Frits, voor mij als “africhter” krijg je meerdere hoge scores voor de potentie die je op ieder detail laat zien. Mooi toch hoe je achterhand actief naar voor komt tijdens het aanzetten van deze galopwissel, en dat je achterhand te hoog van de grond komt, je wat door mijn teugel springt, ik uit mijn zadel vlieg, … zijn allemaal details die mij op dit moment van de africhting niet bezig houden.

Deze details bijwerken wordt onze opgave en genot voor de volgende maanden, maar de kern van een goede wissel is aanwezig en daar gaat het mij nu om. De “toeschouwer” geven wij maar de kans om te quoteren als onze africhting zijn eindpunt nadert. All depends on the observer (Einstein).